ΣΤΟΠ ΟΜΟΦΟΒΙΑ

Bloggers για το Athens Pride 2010

Posted in LGBT ακτιβισμός by stopomofovia on June 9, 2010

Χθες όμως βρεθήκαμε μαζί χιλιάδες άνθρωποι με διαφορετικές καταβολές και ένα βασικό κοινό: την υπερηφάνεια. Είμαστε όλοι υπερήφανοι για όσα είμαστε και ζούμε, γι’ αυτό και το γιορτάζουμε…

Κάτι που επίσης δεν πρέπει να ξεχνάμε, είναι ότι ομοφυλόφιλοι είναι και οι μαθητές που ζουν με τις επιθέσεις και την κακοποίηση στο σχολείο, αλλά και οι έφηβοι που αυτοκτόνησαν γιατί αισθάνθηκαν ότι οι δικοί τους άνθρωποι τους μισούν γι’ αυτό που είναι-το 90% των αυτοκτονιών που πραγματοποιούνται στην εφηβεία γίνονται από ομοφυλόφιλους εφήβους και αυτό πρέπει να το σκεφτούμε κάποτε σοβαρά ως κοινωνία. Για όλους τους παραπάνω λόγους, αν και μισώ τις σημαίες,  αισθάνομαι συγκίνηση κάθε φορά που η σημαία του ουράνιου τόξου επιστρέφει από την παρέλαση-γιατί έχει βαφτεί με αίμα αθώων…

Εν τέλει, το φεστιβάλ είναι σημαντικό γιατί διεκδικεί την παρουσία και συνύπαρξη όλων μας σε μια πόλη που πνίξαμε στο τσιμέντο και το καυσαέριο, ανήκει όμως σε όλους. Γι’ αυτό και η χθεσινή μέρα υπενθύμισε και ανανέωσε κοινωνικές και πολιτικές διεκδικήσεις χρόνων…

SilentCrossing


Εμένα προσωπικά μου άνοιξε την καρδιά. Και να πω και κάτι; Με το ψυχοβγάλσιμο και τη μπλερέζα -που σέρνονται εσχάτως- δεν βγάζεις άκρη. Το πολύ να σου έρθει κανένα καρδιακό και άντε μετά να δούμε τι θα καταλάβεις…

Λοιπόν η γιορτή μου άρεσε. Ακόμα και ο καιρός, μουντός και βροχερός όλη μέρα, στη διάρκεια της γιορτής ήταν σαν την καλή χαρά. Το χάρηκα ειλικρινά και νοιώθω την ανάγκη για ένα ευχαριστώ σε όσους την οργάνωσαν που -πλάκα πλάκα- σπρώχνουν στην επιφάνεια, φωτίζουν και διεκδικούν το ξεπέρασμα ενός από τα πιο ζοφερά προβλήματα στέρησης ανθρώπινων δικαιωμάτων…

Άλλα Λόγια


Ήταν πολύ όμορφα αν και νόμιζα ότι δεν θα παω τελικά λόγω καιρού και παρεας. Εχω παει άλλη μια φορά μόνο πέρυσι αλλά φέτος είχε πιο πολύ κόσμο και ο κόσμος ήταν πιο δεμένος…πολύ πιο δεμένος θα έλεγα…ακόμα και αν σκούνταγες κάποιον ή κάποιος εσένα υπήρχε έστω ένα νεύμα συγνώμης ή ops!εκεί συνάντησα μερικούς φίλους μπλόκερ που αν δεν ήταν αυτοί μόνος δεν πηγαινα. Τους ευχαριστώ για την παρέα.

Μια φίλη ενός εξ αυτών που τυχαίνει να είναι και γειτόνισσα μου μου μίλησε και έκτοτε λυσσάξαμε καθ όλη την διάρκεια του φεστιβαλ. Την συμπάθησα αμέσως και ελπίζω να τα πούμε πάλι. Το πιο απρόσμενο ήταν όταν η πορεία διασταυρώθηκε με ένα νιόπαντρο ζευγάρι στην σταδίου και Σοφοκλέους…πιστεύω θα έχουν το πιο ωραίο album γάμου…φωτογραφίζονταν ανάμεσα μας από τους δικούς τους φωτογράφους αλλά και εμάς και τα ΜΜΕ… ήταν απρόσμενα υπέροχο.

hug

Ο χαρακτήρας γιορτής ήταν διάχυτος, έστω κι αν δεν ανήκεις τυπικά σε αυτό το φεστιβάλ και δε μοιράζεσαι τον σεξουαλικό προσανατολισμό τους. Παραμένεις ευπρόσδεκτος και παίρνεις από τη χαρά τους. Στο Candy Bar, αν ήσουν κι εσύ εκεί, θα διασκέδαζες. Είναι αυτή η συλλογικότητα της ομάδας βρε παιδί μου, τα κοινά στοιχεία που ενώνουν τα άτομα, που δημιουργεί μια διαφορετική ατμόσφαιρα, διαφορετική απ’το να πας στο ίδιο club μια άλλη μέρα. Σαν να πηγαίνεις π.χ σε ένα πάρτυ οπαδών του LOST, τα κοινά στοιχεία, καταργούν τις διαφορές μεταξύ των ατόμων και το φιλικό κλίμα υπερισχύει (και στο λέω εγώ αυτό που δεν τυγχάνω γκέι, ούτε λεσβία, ούτε καν οπαδός του LOST).

Έτσι, αυτό που απομένει πια, είναι να ανοίξει κι άλλο αυτό το γιορτινό φεστιβάλ και να διασκεδάσουν όλοι μαζί. Και γκέι και στρέητ και λεσβίες και αμφί και τρανς (και οπαδοί του LOST), μετατρέποντας αυτή τη γιορτή σε γενικότερη γιορτή ανθρώπινου σεξουαλικού προσανατολισμού και ανθρώπινης αξιοπρέπειας, πέρα από διακρίσεις στην αγάπη και στον έρωτα.

Satyroutina


Βρέθηκα στην Κλαυθμώνος γιατί προσωπικά δεν άντεχα να επιτρέψω τους εκφοβισμούς και τις απειλές να συνεχίζουν να υπάρχουν, ακριβώς την ίδια τακτική που αποτρέπει τον εργαζόμενο απ’το να απεργήσει και τον κρατάει όμηρο στο φλεγόμενο κτήριο που εργάζεται. Γι’αυτό άλλωστε νομίζω πως η παρέλαση άφησε μερικά λουλούδια μπροστά απ’την καμένη Marfin…

Βρέθηκα στην Κλαυθμώνος γιατί είναι πλέον θέμα περηφάνιας όχι μόνο για την Lgbtq κοινότητα, αλλά για κάθε άνθρωπο που σέβεται τον εαυτό του και τους γύρω του.

Και να σας πω ένα μυστικό;

Το χάρηκα το πανηγυράκι…Κι ας του λείπουν οι πολιτικές προεκτάσεις.

ego vs alter ego

το 2008 το άκουσα για πρώτη φορά.
το 2009 σκεφτόμουν να πάω.
το 2010 κατέβηκα στο κέντρο με σκοπό να πάω.

ντύθηκα μάλιστα και σαν ποντίκι (σε γκρι και πράσινο σκούρο), για να μη δίνω στόχο. ούτε σε κάμερες και φωτογραφικές (γιατί άντε μετά να πείσεις τη μαμά ότι ήμουν στη συγκέντρωση της γσεε με ροζ v-neck μπλουζάκι), ούτε σε τυχόν φασισταριά. αφού έφυγα από το σπίτι σκέφτηκα ότι θα μπορούσα να δίνω στόχο ακριβώς επειδή θα ήμουν ντυμένος ποντίκι ανάμεσα στα πολύχρωμα. αλλά είχα ήδη ξεκινήσει για το κέντρο. νιώθοντας περήφανος για μένα που το πήρα επιτέλους απόφαση.

Scattered Thoughts


“Τι ώρα θα βρεθούμε?”

“Στείλε και στο Γιωργάκη”

“Ο Βασίλης θα ρθει?”

“Ρε εντάξει, μη χάσουμε και την παρέλαση”

“Πάμε και βλέπουμε, άμα πιάσει καμιά μπόρα θα πάμε για καφέ”

“Είμαι μπροστά στο περίπετρο της θετικής φωνής”

“Αν μας επιτεθούν ακροδεξιοί θα ρίξουμε και καμιά μπουνιά”

“Αν δε διεκδικήσουμε εμείς τα δικαιώματά μας ποιος θα το κάνει?”

“Η Παπαρίζου φοράει κορσέ”

ΠΡΟΦΥΛΑΚΤΙΚΟ

Στην αρχή ήταν οι απειλές από τους χρυσαυγίτες, να πώ την αλήθεια δεν έδωσα καμμία σημασία, καθώς γνωρίζω καλά ότι πρόκειται για λίγες δεκάδες θρασύδειλων. Μετά η είδηση ότι την ίδια ημέρα αποφάσισαν ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ να κάνουν πανελλαδικό συλλαλητήριο (ενώ έξω από το κτήριο της ΓΣΕΕ υπήρχε αφίσα του Athens Pride). Ξημερώνει και η ημέρα, μαύρος ουρανός και βροχή.

Παρ’ όλα αυτά όμως όλα κύλησαν θαυμάσια. Από πολύ νωρίς είχαν ήδη τοποθετηθεί τα περίπτερα, κι έτσι δεν υπήρχε κανένα πρόβλημα με την βροχή που ευτυχώς μετά τις 13.00 το μεσημέρι σταμάτησε και την θέση της πήρε ο ήλιος. Η πορεία ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ ήταν ιδιαίτερα ισχνή και πολύ ήσυχη χωρίς να παραλείψουν να μας επαναλάβουν μπροστά από την Κλαυθμώνος ότι “νόμος είναι το δίκιο του εργάτη”, δεν είχαν όμως το περίσσευμα να μας πούν αν ο εργάτης τυγχάνει να είναι και ομοφυλόφιλος αν θα πρέπει να έχει δικαιώματα (για διαφυλικούς δεν το συζητάμε).

Ο κόσμος περισσότερος από κάθε άλλη φορά και η πλατεία μετά τις 18.00 το απόγευμα γέμισε. Η παρέλαση πολυπληθής. Εύχομαι κάθε χρόνο και καλύτερα και ακόμη περισσότερο, να μήν μένουμε μόνο σ’ αυτή τη μία ημέρα.

Tales from the other side of town


Περισσότερος κόσμος από κάθε άλλη φορά φέτος αφού ο καιρός συνεργάστηκε και μετά τη βροχή που έκανε μούσκεμα τα πρωινά συλλαλητήρια των συνδικαλιστών, ο ήλιος επέστρεψε περήφανος κι αυτός στον αττικό ουρανό. Από τη φετινή γιορτή θα κρατήσω το νιόπαντρο αντρόγυνο που φωτογραφιζόταν στη Σταδίου με γαμπριάτικο κοστούμι και νυφικό ανάμεσα στις επευφημίες και τα χειροκροτήματα του πολύχρωμου πλήθους και τα λόγια της Έλενας Παπαρίζου “Ήρθα εδώ για να βρεθώ με τους φίλους μου. Δεν γιορτάζουμε κάτι που είναι “διαφορετικό”. Γιορτάζουμε κάτι που είναι νορμάλ.”

Και του χρόνου εύχομαι τα νιόπαντρα ζευγάρια που θα φωτογραφίζονται στη Σταδίου να μην είναι μόνο αντρόγυνα 🙂

Gay Super Hero

Χθες ανησυχούσα λίγο για τη συμμετοχή του κόσμου. Υπήρχαν απειλές ότι ακροδεξιοί θα προκαλέσουν φασαρίες, είχε προγραμματιστεί και η διαμαρτυρία των ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ την ίδια μέρα. Μέσα σ’ όλα έπιασε και το πρωί να βρέχει. Ευτυχώς, οι φόβοι μου ως προς τη συμμετοχή βγήκαν λάθος. Έτσι τουλάχιστον επιβεβαίωσαν αρκετοί που βρέθηκαν μαζί μου.

Καλό θα ήταν να υπήρχαν πιο ξεκάθαρα συνθήματα, αντίστοιχα των συγκεκριμένων πολλαπλών διεκδικήσεών μας ως λοατ άτομα. Έπεσα πάνω σε κάποιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, το οποίο μου ομολόγησε ότι το Pride του 2011 πρέπει να μας βρει με Σύμφωνο Συμβίωσης. Θυμήθηκα κάποιο άλλο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ που μου είχε στείλει μήνυμα προεκλογικά: «Γιώργο μου», είχε γράψει, «το ΠΑΣΟΚ έχει ξεκάθαρη θέση».

Χθες συνάντησα ανθρώπους που γνώριζα αποκλειστικά από το χώρο της δουλειάς και μιλήσαμε απλά και ξεκάθαρα. Χαιρετήθηκα επίσης διακριτικά με ανθρώπους που είχα «ιστορία» της μιας στιγμής, τους οποίους πίστευα ότι ποτέ δεν θα τους συναντούσα σε ξεκάθαρο φως, να διεκδικούν.

Thomas Xomeritis


Χτες πραγματοποιήθηκε το Athens Pride για 6η συνεχόμενη χρονιά. Στεναχωρήθηκα πολύ που δεν μπόρεσα να παραβρεθώ στην Αθήνα. Πήγα πρώτη φορά πέρυσι και πέρασα υπέροχα. Περίμενα με μεγάλη λαχτάρα να πάω και στο φετινό αλλά ο κακός προγραμματισμός, μου χάλασε τα σχέδια. Δεν έκανα την απαραίτητη οικονομία και κατέληξα να μην έχω τα απαραίτητα χρήματα για να κάνω μία σύντομη επίσκεψη στην πρωτεύουσα. Κρίμα… Του χρόνου τώρα, να είμαστε καλά να μαζευτούμε. Απ’ ότι ακούω πάντως, είχε ιδιαίτερη επιτυχία.

Gay World Gay Greece


Advertisements

4 Responses

Subscribe to comments with RSS.

  1. Andrea Gilbert said, on June 9, 2010 at 9:29 am

    Den mpaino sto facebook poso mallon sta diafora blogs. Opote efharisto thermotata pou ta mazepses afta se ena meros na ta diavaso katevata. Tora grafo edo, afou skoupisa ta matia apo tin plimira dakryon haras kai sygkinisis. Den ypervalo. Oli i douleia, entasi, afantasti kourasi amoivountai pollaplasia me afta ta sxolia. Gia afto – gia sas – gia olous kai oles mas kanoume to Athens Pride.

    Kai tou xronou!!!

    Me agapi
    Andrea

  2. Γιώργης Ρεγγίνος said, on June 9, 2010 at 6:39 pm

    πολύ συγκινητικό και πολύ ενδιαφέρον αυτό που έκανες. Η κάθε ιστορία κι ένας άνθρωπος και μια άλλη διάσταση του θέματος.
    άντε κι από χρόνου.
    κι άντε και στα δικά μας!

  3. jeannette said, on June 12, 2010 at 12:32 pm

    Πρώτη φορά βρέθηκα στο Athens pride και εντυπωσιάστηκα!πολύς κόσμος ,χαμόγελα και πάνω απο όλα ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ!συνεχίστε δυναμικά!

  4. […] Ιούνιος είναι ο μήνας του ATHENS PRIDE! Η καλύτερη διοργάνωση ως τώρα, 5.000 άτομα στην Πορεία Υπερηφάνειας, 7.000-8.000 πέρασαν από […]


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: